Mjanmar zamieszkuje ponad 130 grup etnicznych! To sparwia, że ten kraj jest tak bogaty kulturowo. Większość ludności osiedliła się na centralnej równinie, jednak wiele plemion zamieszkuje wysokie niedostępne rejony gór, a żeby dostać się do niektórych wiosek trzeba wędrować pieszo wiele godzin.

Plemię Akha zamieszkuje północno wschodnią część kraju. Charakterystyczne dla tej grupy są bogate stroje kobiet. Noszą one kolorowe bogato haftowane spodnie, ozdobne kurtki. Do stroju obowiazkowo wybierają mnóstwo dodatków i srebrnej biżuterii. Tak ubrane są na co dzień, nawet do pracy w polu. Męzczyźni zadowalają się szerokimi spodniami wiązanymi w pasie i granatowymi kurtkami.

Członkowie plemienia Czin zamieszkują Rakhinę – północno zachodnie tereny przygraniczne.

Kobiety należące do tej grupy etnicznej tatuują sobie całe twarze misternymi wzorami plemiennymi. Ponieważ zwyczaj ten był dobrowolny, powoli zanika i dziś nie spotkamy wielu młodych kobiet z wytatuowaną buzią.

To Czinowie zajmują się ręcznym wyplataniem kocy oraz tkaniem ozdobnych jedwabii.

Na północnym krańcu kraju leży, bogata w złoża jadeitu, ziemia zamieszkiwana przez lud Kaczin. To malownicze tereny prawdziwie dzikiej przyrody, porośnięte przez lasy pierwotne, które zapewniają schronienie wielu gatunkom zwierząt. Mieszkańcy tego miejsca prowadzą bardzo bogate i barwne życie. Organizują wiele festiwali, bawią się na wystawnych weselach. Tańcząc, spiewając i grając na bębnach, hucznie obchodzą nowy rok.

Społeczność Lisu żyje na wzgórzach Kaczin i Szan. Kobiety Lisu noszą bogato zdobione stroje, haftowane spódnice, kurtki nabijane monetami i czapki ozdobione koralikami. W niektórych regionach na szerokie sukienki naszywane są muszle.

Plemię Rawang to społeczność zajmująca tereny najbardziej wysunięte na północ stanu Kaczin. Wodzowie noszą przypięte pod pachą miecze ze srebrną rękojeścią, a głowy przyozdabiają wielkimi, bogato zdobionymi kapeluszami wyplatanymi ze słomy.

W plemieniu Naga to mężczyźni ubierają się w kolorowe stroje i przyozdabiają biżuterią. Mówi się nawet, że paradują jak pawie, kiedy podczas świąt czy festiwali wychodzą na ulice. W styczniu na celebrację nowego roku zjeżdżają się wszystkie klany tego plemienia. Mężczyźni przywdziewają wtedy stroje z piór, futra niedźwiedzie, naszyjniki z pazurów i zębów, muszli i rogów.

W stanie Szan podczas pieszych wędrówek w okolicach Kalaw spotkać można członków plemienia Palaung uprawiających herbatę i  tytoń. Zajmują się oni również uprawą owoców, tj. mango czy pomarańczy.

Mieszkają w małych społecznościach – ok 6-8 rodzin, wspólnie wykonując codzienne zajęcia. Tkają, gotują, jedzą, zajmują się dziećmi.

PA-O, znani również jako Taunghtu zamieszkują południową część stanu Szan, gdzie uprawiają czosnek. To spokojna społeczność ciężko pracujących rolników. Nie mają dużych potrzeb, żyją raczej skromnie. Ma to również odzwierciedlenie w ich stroju – kobiety nie noszą się tutaj tak kolorowo; ich tradycyjny strój to wełniana tunika, jedyny kolorowy akcent stanowią ręcznie tkane chusty noszone na głowach.

Kobiety Padaung są znane na całym swiecie dzięki tradycji zakłądania na szyję mosiężnych obręczy. Mosiądz jest polerowany, a panie doczepiają sobie do poszczególnych kregów dodatkowe elementy dekoracyjne. Plemię zamieszkuje stany Szan i Kaja.